Premio to nowa energia dla naszej organizacji

Co dla Księdza i dla JPIIJPC oznacza otrzymanie Premio San Giovanni Paolo II i jak, Księdza zdaniem, odzwierciedla ono wartości i wizję papieża Jana Pawła II?

Dla mnie, jako jednego z członków-założycieli JPIIJPC, jest to jak spełnienie marzeń. Wynika to z faktu, że w czasie, gdy wyobrażaliśmy sobie otwarcie Centrum, chcieliśmy podążać śladami papieża Jana Pawła II w promowaniu sprawiedliwości społecznej. W tym czasie świat opłakiwał odejście papieża Jana Pawła II, a dla nas opłakiwanie nie było wystarczające. Chcieliśmy podjąć konkretne, wspólne działania, tworząc instytucję, aby kontynuować jego dziedzictwo, interweniując lokalnie w polityczne, gospodarcze i społeczne wyzwania w kraju. Dlatego dla naszej organizacji, która istnieje zaledwie od około 13 lat, otrzymanie takiego uznania od Fundacji Jana Pawła II w Watykanie jest spełnieniem marzeń.

Z instytucjonalnego punktu widzenia nagroda ta pokazuje, że nasza strategiczna interwencja w promowanie praw człowieka i dobrych rządów, pokojowego współistnienia oraz integralności stworzenia, ukierunkowanego na sprawiedliwe i pokojowe społeczeństwo, jest zgodna z dziedzictwem papieża Jana Pawła II. Nagroda dodaje Centrum energii do dalszej pracy, z większą pasją i zaangażowaniem, na rzecz realizacji sprawiedliwego i pokojowego społeczeństwa. Dlatego też nagroda przyznana JPIIJPC, jako instytucji promującej sprawiedliwość i pokój, które były kluczowe dla jego pontyfikatu, jest wyraźnym wskazaniem na promowanie spuścizny papieża Jana Pawła II poprzez naszą pracę.

W jaki sposób praca lub wkład JPIIJPC są zgodne z zasadami i ideałami propagowanymi przez papieża Jana Pawła II podczas jego pontyfikatu?

Praca JPIIJPC opiera się na sprawiedliwości ekonomicznej, politycznej, społecznej i środowiskowej. Koncentruje się na promowaniu praw człowieka i dobrych rządów, budowaniu pokoju oraz ochronie środowiska. W odniesieniu do praw człowieka i dobrych rządów Centrum jest zaangażowane w: zwiększanie poszanowania praw człowieka przez siły policyjne Ugandy, zwalczanie handlu ludźmi i współczesnego niewolnictwa, promowanie praktyk demokratycznych oraz udziału obywateli w podejmowaniu decyzji i procesach politycznych, a także promowanie edukacji dziewcząt.

W obszarze budowania pokoju JPIIJPC promuje pokój w rodzinach i społecznościach oraz wzmacnia pozycję uchodźców i społeczności przyjmujących, aby umożliwić pokojowe współistnienie. Centrum promuje również integralność stworzenia (ekologię) poprzez działania społeczności przeciwko degradacji środowiska i zmianom klimatu. Wszystko to odbywa się we współpracy z innymi grupami religijnymi i instytucjami. Jest to zgodne z zaangażowaniem papieża Jana Pawła II na rzecz sprawiedliwości społecznej oraz dialogu i relacji międzyreligijnych.

W jaki sposób zamierza Ksiądz wykorzystać uznanie i platformę zapewnioną przez Nagrodę Jana Pawła II do dalszego promowania inicjatyw JPIIJPC?

Uznanie i platforma Nagrody Jana Pawła II dają JPIIJPC ogromną szansę na zwiększenie widoczności oraz nawiązanie kontaktów z innymi instytucjami na całym świecie w celu realizacji naszych celów. Aby jeszcze bardziej wzmocnić to uznanie, pragniemy nadal dzielić się naszymi planami i raportami z działalności na platformie Nagrody Jana Pawła II.

Przewidujemy wykorzystanie tego wyróżnienia do zmobilizowania niezbędnych zasobów do realizacji solidnych interwencji. Będziemy również wykorzystywać je do pozyskiwania wsparcia dla naszych programów na różnych platformach i forach. Jest to konieczne, ponieważ czasami – z powodu ograniczeń finansowych – nie jesteśmy w stanie wdrożyć niektórych z naszych planowanych działań, takich jak edukacja obywatelska i monitorowanie nadchodzących wyborów parlamentarnych w Ugandzie, wsparcie dla osób, które przeżyły handel ludźmi, czy wzmocnienie pozycji ekonomicznej uchodźców.

Czy może Ksiądz podzielić się pamiętnym momentem lub doświadczeniem, które było inspiracją do zaangażowania się w wartości kluczowe dla dziedzictwa papieża Jana Pawła II?

W czasie, gdy tworzyliśmy Centrum, ludzie w północnej Ugandzie wychodzili z trwającej dwie dekady wojny. Pamiętam, jak ludzie codziennie dojeżdżali ze swoich wiosek do miast i spali na ulicach, ponieważ byli atakowani, zabijani lub okaleczani w wioskach.

Zmusiło to nawet arcybiskupa Johna Baptista Odamę do dołączenia do nich i spania na ulicy, aby zwrócić uwagę na ich trudną sytuację. W rezultacie jego działania zwróciły międzynarodową uwagę na dramat mieszkańców północnej Ugandy.

W tym czasie Uganda doświadczała m.in. bezmyślnego łamania praw człowieka, rosnących nierówności ekonomicznych, skrajnego ubóstwa oraz przemocy w rodzinach i społecznościach. Żałosna sytuacja w kraju skłoniła nas – grupę zgromadzeń zakonnych: Misjonarzy Kombonianów, Misjonarzy Świętego Krzyża, Misjonarzy Mill Hill, Misjonarzy Afryki oraz Towarzystwa Jezusowego (jezuitów) – do wspólnej interwencji poprzez ustanowienie instytucji poświęconej działaniom przeciwko niesprawiedliwości. Stąd nasze motto: „Wiara czyni sprawiedliwość”.

Patrząc w przyszłość – jakie dostrzega Ksiądz najpilniejsze wyzwania stojące przed dzisiejszym społeczeństwem? Czy nauczanie Jana Pawła II może nas poprowadzić w ich podejmowaniu?

Główne wyzwania stojące dziś przed społeczeństwem to: podziały i wynikające z nich konflikty, złe rządy, głód, handel ludźmi i współczesne niewolnictwo, degradacja środowiska, rozpad rodziny, ubóstwo, bezrobocie, dekadencja moralna, choroby i pandemie oraz nadużywanie technologii.

Kwestie te można rozwiązać poprzez promowanie godności ludzkiej i sprawiedliwości społecznej, dialogu i pojednania, solidarności i globalnej współpracy oraz etycznego przywództwa i odpowiedzialności – wartości, które konsekwentnie podkreślał w swoim nauczaniu papież Jan Paweł II.