Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku. Jego wczesne życie naznaczone było głęboką stratą: śmierć matki Emilii, gdy miał dziewięć lat, oraz starszego brata Edmunda, lekarza, który zmarł przedwcześnie trzy lata później; starsza siostra Olga zmarła krótko po urodzeniu w 1916 roku. Te doświadczenia cierpienia ukształtowały jego wrażliwość i pogłębiły wiarę. Ojciec, Karol Wojtyła senior, odgrywał kluczową rolę po owdowieniu, oddając się życiu nieustannej modlitwy i stając się pierwszym i najważniejszym wzorem dla syna.

W 1938 roku Karol rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, jednak II wojna światowa przerwała jego edukację w 1939 roku. W latach 1940–1944 pracował fizycznie w kamieniołomach i fabryce Solvay, co uchroniło go przed wywózką i pozwoliło intensywnie rozważać powołanie. W tych dramatycznych latach, w 1942 roku, rozpoczął formację w tajnym seminarium kierowanym przez arcybiskupa (późniejszego kardynała) Adama Stefana Sapiehę. Jednocześnie współtworzył Teatr Rapsodyczny, świadomie walcząc o ocalenie ducha polskiej kultury w czasie okupacji.

Po wojnie Wojtyła kontynuował studia teologiczne i 1 listopada 1946 roku przyjął święcenia kapłańskie. Studiował doktorancko w Rzymie (praca o teologii św. Jana od Krzyża) i pełnił posługę wikariusza w Niegowici, a później w Krakowie, przygotowując się do roli duszpasterza akademickiego. Jako wykładowca teologii moralnej i etyki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zdobył uznanie za głębię myśli i zdolność dialogu z młodzieżą. Jego wyjątkowa osobowość zaowocowała szybką karierą kościelną: 4 kwietnia 1958 roku został mianowany biskupem pomocniczym, 13 stycznia 1964 roku arcybiskupem Krakowa, a 26 czerwca 1967 roku kardynałem. Aktywnie uczestniczył w Soborze Watykańskim II, wnosząc znaczący wkład zwłaszcza w konstytucję duszpasterską Gaudium et spes.

Został wybrany na papieża Jana Pawła II 16 października 1978 roku. Jego pontyfikat był jednym z najdłuższych (blisko 27 lat) i najdonioślejszych w dziejach Kościoła. Jan Paweł II odbył 104 podróże zagraniczne, stając się „Pielgrzymem Pokoju” i otwierając Kościół na świat jako człowiek, który dosłownie i w przenośni budował mosty między narodami i religiami. Jego pontyfikat charakteryzował się dialogiem z młodzieżą (inicjując Światowe Dni Młodzieży), bogactwem nauczania (14 encyklik oraz zbiór dokumentów stanowiących fundament nauczania Kościoła na wieki) oraz integralną wizją cywilizacji miłości i nieugiętą obroną godności człowieka. Gdy Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 roku, natychmiast dały o sobie znać pragnienia i postulaty wiernych wyrażone słowami „Santo subito!”. Jan Paweł II został ogłoszony błogosławionym 1 maja 2011 roku przez Benedykta XVI, a kanonizowany przez Franciszka 27 kwietnia 2014 roku.

Jego życie, ukształtowane cierpieniem, modlitwą, głęboką kulturą i solidarnością, stanowi tożsamość Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II, która przekłada jego dziedzictwo na konkretne działania w świecie.